Sems uitstapje op 11 september (Anne-Ruth Wessels)

Op een mooie septembermorgen zat Sem naast zijn vader in een limousine onderweg naar de garage. Sems vader Chris werkte in New York als chauffeur voor een vervoersbedrijf met limousines.

De wagen waar Chris altijd in reed, was toe aan een onderhoudsbeurt en omdat Sem zich die ochtend niet echt lekker voelde, hoefde hij niet naar school en mocht hij met zijn vader mee. Heerlijk een mooi tochtje maken. Omdat ze toch de wagen naar de garage moesten brengen, was er nog veel tijd over. Chris had gevraagd aan Sem of hij het leuk zou vinden als ze met de ferry naar het Vrijheidsbeeld zouden varen en daarna, als er genoeg tijd over was, met de supersnelle lift omhoog te zoeven naar het dak van de Twin Towers. ‘Leuk, super', had Sem gezegd.

De zevenjarige jongen zat kaarsrecht op de voorbank en stelde zich voor hoe een VIP zich zou voelen in zo'n lange, mooie limousine. Sem kwam niet vaak in Manhattan. Hij keek zijn ogen uit. Hij zocht vol ongeduld naar de Twin Towers. 'Zo meteen', zei z'n vader. 'Op de volgende hoek'. De limousine draaide statig de brede avenue in en Sem zag voor het eerst in zijn leven de Twin Towers. Hij leunde voorover in zijn veiligheidsgordel en kon zijn ogen niet geloven. 'Waarom staat de toren in brand, vader?', vroeg Sem niet begrijpend. Uit de bovenste verdiepingen van een van de torens sloegen dikke, zwarte rookwolken. Sem klikte z'n veiligheidsgordel los en leunde nog verder naar voren om de brand beter te kunnen zien. Toen hoorden ze een machtig kabaal van een laag overvliegend vliegtuig, dat even later boven de avenue in zicht kwam en recht op de tweede toren leek af te vliegen. 'Vader!', schreeuwde hij. Ook Chris keek aandachtig naar het vliegen van het vliegtuig en had daardoor niet opgemerkt dat de auto die voor hem reed, voor een verkeerslicht was gestopt. Chris limousine reed met volle vaart op de gele taxi in en kwam met een schok stil te staan. Sem werd uit zijn stoel geslingerd en sloeg met zijn hoofd een super grote ster in het glas van de voorruit. Sem bloedde hevig uit zijn neus en met zijn wang op het dashboard zag hij door de duizenden schilfers van de glazen ster hoe het vliegtuig in de toren ontplofte en hoe bijna onmiddellijk daarna een enorme vuurbal zich uit het gebouw los wrong.

De taxichauffeur hielp mee de limousine aan de kant te duwen en daarna bracht hij Chris en Sem in zijn taxi naar het ziekenhuis. Chris zat achterin met het bloedend hoofd van z'n zoontje op schoot en aaide hem nerveus door zijn haar. Er kleefde bloed aan Chris vingers. Buiten leek het vreselijk te keer te gaan. Vuur en rook, mensen in paniek, gillende sirenes van ambulances, politie en brandweer, allemaal onderweg naar de plek waar het allemaal gebeurd was. Sem huilde niet meer en ook het bloeden was opgehouden en nu leek hij te slapen, zo rustig lag hij daar in zijn vaders schoot. In het ziekenhuis werd hij officieel geregistreerd als het eerste slachtoffer van de ramp van de Twin Towers...